Yourpoland.pl - Polskie obywatelstwo, Polski paszport, Legalizacja pobytu

Poradnik o polskim obywatelstwie

 
Artykuł
 

Ochrona przed wydaleniem

Ogólna zasada jest następująca: im dłużej dana osoba przebywa w danym państwie członkowskim (przyjmującym) i im bardziej jest zintegrowana w lokalnej społeczności, tym mniejsze są możliwości jej wydalenia.

W przypadku obywateli UE i członków ich rodzin przebywających na terytorium państwa członkowskiego krócej niż trzy miesiące, państwo członkowskie może podjąć decyzję o ich wydaleniu ze względów bezpieczeństwa publicznego, porządku publicznego lub zdrowia publicznego. Wydalenie może być reakcją tylko na konkretne zachowanie danej osoby, które stanowi rzeczywiste i poważne zagrożenie dla społeczeństwa państwa przyjmującego. W związku z tym wydalenie jest niedopuszczalne ze względu na to, że naród czy grupa z której wywodzi się dana osoba nie cieszą się dobrą opinią w kraju przyjmującym.

Osoby przebywające w państwie przyjmującym krócej niż trzy miesiące mogą być także wydalone, gdy staną się nieracjonalnym obciążeniem dla systemu pomocy społecznej tego państwa. Z tej przyczyny nie można wydalić pracowników najemnych, osób pracujących na własny rachunek oraz poszukujących pracy, którzy wykażą, że mają realną szansę na jej znalezienie.
Wydalenie ze względów ochrony zdrowia publicznego państwa przyjmującego nie może nastąpić, gdy choroba wystąpiła po upływie trzech miesięcy po przyjeździe obywatela UE lub członka jego rodziny do państwa przyjmującego.

Jeżeli obywatel UE lub członek jego rodziny posiada prawo stałe pobytu, może być wydalony tylko z poważnych względów bezpieczeństwa lub porządku publicznego.

Natomiast wobec obywatela UE, który zamieszkiwał w kraju członkowskim przez ostatnie dziesięć lat można podjąć decyzję o wydaleniu tylko z nadrzędnych względów bezpieczeństwa publicznego

W każdym przypadku gdy podejmowana jest decyzja o wydaleniu - obywatel UE musi zostać poinformowany w sposób dla siebie zrozumiały o przyczynach wydalenia i o możliwości wniesienia odwołania. Decyzja o wydaleniu musi zostać dostarczona obywatelowi UE na piśmie. Po wydaniu decyzji o wydaleniu obywatelowi UE przysługuje co najmniej miesiąc na opuszczenie państwa przyjmującego, chyba że przypadek jest pilny.
Osoba wydalona może nie wcześniej niż po upływie trzech lat złożyć ponowny wniosek o dopuszczenie na terytorium danego państwa członkowskiego, które musiała przymusowo opuścić.