Yourpoland.pl - Polskie obywatelstwo, Polski paszport, Legalizacja pobytu

Poradnik o polskim obywatelstwie

 
Artykuł
 

Pobyt stały

Obywatele Unii Europejskiej oraz członkowie ich rodzin (również nie posiadający obywatelstwa UE) po pięciu latach legalnego i nieprzerwanego pobytu w państwie członkowskim nabywają prawo stałego pobytu w tym państwie. Ciągłości pobytu nie naruszają przejściowe okresy nieobecności nieprzekraczające ogółem sześciu miesięcy w roku. W szczególnie uzasadnionych przypadkach takich jak: ciąża i poród, poważna choroba, studia, itd., okres nieobecności może zostać wydłużony maksymalnie do 12-u kolejnych miesięcy.
Prawo stałego pobytu jest ważne bez żadnych ograniczeń czasowych (bezterminowo). Można je stracić tylko w wyniku nieobecności w państwie przyjmującym dłuższej niż przez dwa kolejne lata.

Prawo stałego pobytu można nabyć też wcześniej - przed upływem pięciu lat pobytu w przypadku:

  • pracowników lub osób pracujących na własny rachunek, jeżeli osiągnęły one wiek emerytalny (według prawa tego państwa, gdzie pracowały i gdzie ubiegają się o prawo stałego pobytu) lub przeszły na wcześniejszą emeryturę, pod warunkiem że pracowały w tym państwie przez co najmniej dwanaście poprzednich miesięcy i mieszkały tam nieprzerwanie przez minimum trzy lata; jeżeli w danym państwie nie uznaje się prawa do emerytury dla niektórych osób prowadzących działalność gospodarczą, warunek wieku jest spełniony gdy przekroczą one sześćdziesiąt lat,
  • pracowników lub osób pracujących na własny rachunek, jeżeli zamieszkiwały one w państwie przyjmującym przynajmniej dwa lata i przestały pracować w wyniku trwałej niezdolności do pracy. Jeżeli niezdolność wynikła z powodu choroby zawodowej lub wypadku przy pracy, w wyniku której dana osoba uzyskała prawo do świadczenia (na przykład renty) płatnego choćby w części przez odpowiednią instytucję w państwie przyjmującym, nie stosuje się żadnego wymogu co do okresu zamieszkiwania w państwie członkowskim,
  • pracowników lub osób pracujących na własny warunek, którzy po trzech latach ciągłego mieszkania i pracy w państwie przyjmującym, pracują lub prowadzą działalność gospodarczą w innym państwie członkowskim, ale mają miejsce zamieszkania cały czas w państwie przyjmującym i wracają do niego co najmniej raz w tygodniu.