Yourpoland.pl - Polskie obywatelstwo, Polski paszport, Legalizacja pobytu

Poradnik o polskim obywatelstwie

 
Artykuł
 

Pobyt od 3-ech miesięcy do 5-u lat

Prawo pobytu trwającego dłużej niż trzy miesiące przysługuje obywatelom Unii Europejskiej i członkom ich rodzin, pod warunkiem, że:

  • obywatel UE jest pracownikiem lub osobą pracującą na własny rachunek w przyjmującym państwie członkowskim, lub
  • obywatel UE posiada wystarczające środki dla siebie i członków rodziny, aby nie stanowić obciążenia dla systemu pomocy społecznej przyjmującego państwa członkowskiego, lub
  • obywatel UE jest studentem lub odbywa szkolenie zawodowe oraz posiada wystarczające środki finansowe dla siebie i członków rodziny aby nie stanowić obciążenia dla systemu pomocy społecznej oraz jest objęty pełnym ubezpieczeniem zdrowotnym w przyjmującym państwie członkowskim.

Państwo członkowskie może wymagać od obywateli UE i członków ich rodzin zarejestrowania się w odpowiednim urzędzie w terminie nie krótszym niż trzy miesiące od dnia przyjazdu. Otrzymują oni wtedy zaświadczenie o rejestracji pod warunkiem okazania dowodu bycia pracownikiem, studentem, osobą pracującą na własny rachunek lub samowystarczalną finansowo. Państwa członkowskie mogą wymagać od członków rodziny obywatela UE dowodu istnienia więzi rodzinnej lub stałego związku oraz spełnienia pozostałych opisanych przesłanek (odpowiedni wiek, zależność finansowa, względy zdrowotne). Osoby te otrzymują wówczas zaświadczenie o rejestracji.

Członkowie rodziny obywatela UE, nie posiadający własnego obywatelstwa UE, mają obowiązek złożyć wniosek o wydanie karty pobytowej w terminie nie krótszym niż trzy miesiące od dnia przyjazdu. Zobowiązani są do przestawienia analogicznych dowodów jak przedstawione powyżej.

Karta pobytowa jest ważna przez pięć lat (lub krócej, jeżeli zadeklarowany okres pobytu jest krótszy) od dnia wydania. Może ona utracić ważność w przypadku bardzo długiej nieobecności danej osoby w państwie, które wystawiło kartę – maksymalne dopuszczalne okresy nieobecności to sześć miesięcy w roku. Okres ten może być przedłużony do maksymalnie dwunastu miesięcy z ważnych powodów, takich jak ciąża i poród, poważna choroba, studia, kształcenie zawodowe, oddelegowanie do innego państwa lub obowiązkowa służba wojskowa.

Ani zaświadczenie o rejestracji, ani karta pobytowa nie są konieczne do rozpoczęcia pracy w państwie pobytu. Karta pobytowa zwalnia z obowiązku posiadania wizy tych członków rodziny obywatela UE, którzy sami tego obywatelstwa nie posiadają i mieliby taki obowiązek.

Członkowie rodziny obywatela UE mogą zachować prawo pobytu w państwie członkowskim Unii również po jego śmierci lub wyjeździe z tego kraju. Jeżeli posiadają obywatelstwo UE, przysługuje im prawo pobytu na zasadach dotyczących wszystkich obywateli UE, czyli muszą spełnić warunki dotyczące pracy, działalności gospodarczej, nauki lub samowystarczalności finansowej. Gdy jednak nie mają obywatelstwa UE, warunki zachowania prawa pobytu są bardziej surowe:

  • nie tracą tego prawa, jeżeli zamieszkiwali w państwie członkowskim jako członkowie rodziny obywatela UE przez co najmniej rok przed jego śmiercią,
  • nie tracą prawa pobytu również dzieci obywatela UE i ich rodzic, który sprawuje nad nimi opiekę, jeżeli dzieci mieszkają w państwie członkowskim i uczęszczają tam do szkoły lub studiują.

W przypadku rozwodu (ewentualnie unieważnienia małżeństwa lub rozwiązania związku partnerskiego), członkowie rodziny obywatela UE, nie legitymujący się własnym obywatelstwem UE, nie tracą prawa pobytu pod warunkiem, że:

  • przed rozpoczęciem postępowania rozwodowego lub przed ustaniem związku partnerskiego, małżeństwo lub związek partnerski trwały przynajmniej trzy lata, w tym co najmniej jeden rok w państwie przyjmującym, lub
  • na mocy porozumienia małżonków, partnerów lub decyzji sądu, dawny małżonek lub partner sprawuje opiekę nad dziećmi obywatela UE, lub
  • istnieją szczególnie trudne okoliczności, na przykład członek rodziny, nie mający obywatelstwa UE, był ofiarą przemocy domowej w czasie trwania małżeństwa, lub
  • dawny małżonek lub partner ma prawo do odwiedzin nieletniego dziecka, jeżeli według decyzji sądu, odwiedziny muszą odbywać się w przyjmującym państwie członkowskim.